Accéder au contenu principal

Hafan


Mae’r ystrydeb “dy’ch chi’n disgwyl hydoedd am fws, a mwya’r sydyn, mae yna ddau yn cyrraedd ar unwaith” yn cael ei gorddefnyddio weithiau. Ond mae’n wir, mor wir. Cymerwch cyfresi comedi da er enghraifft. Yn enwedig rhai sy’n ymdrin â Phrydain ôl-Refferedwm (dwi’n gwrthod deud y Gair Syrffedus Hwnnw mwyach) a’n hagwedd at dramorwyr, mewnfudwyr, ceiswyr lloches, ffoaduriaid - unrhyw un ‘gwahanol’ i’r Brit gwyn. Y naill ar BBC Two a’r llall ar Channel 4, ond gyda bocsets cyfan ar wefannau’r ddwy sianel. Toby Jones ydi sgwennwr a seren Don’t Forget the Driver fel Pete, am dad a dreifar o dref glan môr Bognor Regis sy’n cael ei hun mewn dipyn o dwll wedi i ffoadur ifanc o Eritrea guddio yng nghrombil ei fws wedi gwibdaith i fynwentydd rhyfel a supermarché ‘ffags a chwrw’ Dunkirk a Calais. Rhwng hynny, a mam mewn pydew dementia, slebog o ferch dal adra, lembo o efaill yn Oz, cydweithiwr Pwylaidd defnyddio’i goetsh fel rhyw Airbnb answyddogol, a pherchnogwraig trelar bwyd saim ‘Phil-Me-Up’ dros ei phen a’i chlustiau mewn cariad ag o, mae pwysau’r byd ar sgwyddau Pete druan. Ond mae gan y dyn bach hwn glamp o galon, ac mae’n ddigon i adfer eich ffydd yn eich cyd-ddyn. Mae wedi’i ffilmio’n arbennig hefyd, a’r pytiau o olygfeydd pontio bron yn gwneud i’r hen Fognor ymdddangos yn ddeliach nag y dylai. Bron iawn.

Gellir yn hawdd fod wedi’i gosod hon yn y Rhyl, gyda’i siopau tsips niferus, tafarnau â Jacs yr Undeb a byddin o sgwteri ar y prom, a gyrrwr bws Cymraeg yn ceisio gwneud pen a chynffon o’r cyfan.



Y llall ydi Home, sy’n fwy o ffefryn personol i mi. Yma hefyd, mae ffoadur yn llwyddo i guddio ym mŵt Audi Q5 teulu dosbarth canol sy’n dychwelyd i swbwrbia Surrey wedi gwyliau yn Ffrainc. Wedi’r braw a’r panig cychwynnol, mae’r teulu’n raddol fabwysiadu Sami (Youssef Kerkour), cyn-athro o Damascus a wahanwyd oddi wrth ei wraig a’i fab yng nghanol llanast rhyfel a rhuthro i Ewrop – er bod y fam a’r mab, Katie (Rebekah Staton) a John (Oaklee Pendergast) yn fwy brwd a chroesawgar na Pete (Rufus Jones), a bleidleisiodd i adael yn y Refferendwm. Serch rhai profiadau annifyr yn y cartref, y parc a’r swyddfa bost leol, mae Sami yn dalp o optimistiaeth ac yn wirioneddol gredu bod dyfodol iddo a’i deulu yn Lloegr er y byddai’n well ganddyn nhw aros gyda’u teulu maeth yn yr Almaen. Un o’r golygfeydd gorau oedd yr un rhwng Sami a John yn trafod ‘yr eliffant yn yr stafell’, a Sami’n herio rhagfarnau’r Sais fod gormod ohonyn Nhw eisoes yn y wlad ’ma. Yr hyn sy’n wirioneddol godi ofn ar Pete yw’r ffaith fod gan Sami swydd saff, teulu, teledu lloeren a phwll nofio, cyn i Assad ddechrau pledu bomiau clwstwr ar ei bobl ei hun.

In Syria i had first world problems. Now I am first world problems”.

Ysgytwol. Ond dyw’r gyfres hon byth yn barnu na phregethu. Yn hytrach, mae’n ffordd hynod effeithiol o gyflwyno argyfwng byd-eang i’n bywyd dosbarth canol cysurus ni, gyda golwg gynnes ddoniol ar wahaniaethau diwylliannol a’r meddyliau rhagfarnllyd hynny sy’n cuddio ym mhob wan jac ohonom ni.

Fe wnewch chi chwerthin, crïo, synfyfyrio, gobeithio. Mae’n berl.




Posts les plus consultés de ce blog

35 Diwrnod II

Am sgwp. Ar ôl tri-chwarter gobeithio y byddai S4C yn gweld sens ac yn comisiynu cyfres arall o lwyddiant dramatig y Sianel y llynedd wnaeth danio brwdfrydedd gwylwyr a'r twitteratis fel ei gilydd gyda chyfres murder mystery prin yn y Gymraeg, mae'n ôl! Neu, o leiaf mae Siwan Jones a Wil Garn wedi cael sêl bendith i ddechrau sgriptio yn barod ar gyfer ffilmio ym mis Mehefin. Fel y tybiwyd, stori, cymeriadau a marwolaeth newydd fydd sail yr ail, gyda chwmni yswiriant yn y brifddinas yn lle swbwrbia Caerffili. Croesi bysedd, gweddio, gobeithio y cawn nhw hwyl arni. Mae dilyniant i premiere anhygoel o lwyddiannus yn dalcen di-ddiolch o galed. Dw i'n deud dim (Broadchurch). Datganiad yma.

Losing Faith

“A critical acclaim and social media buzz” – The Times“A TV trailblazer… a delight to watch” – Grazia“Big Little Lies relocated to rural Wales” – The Guardian“A tale of organized crime and domestic strife” – The New York Times
She’s back!
"She" being our yellow mac’d mam-slash-sleuthing solicitor, who spent much of the first series driving back and forth along the stunning Carmarthenshire (and Southerndown) coast in search of errant hubby Evan, whilst singalonging with her kids, downing prosecco with the girls, being pursued by a dodgy cop straight outta Line of Duty and lapswchin’ with Mark Lewis-Jones. The rest of Britain know her as Faith Howells off Keeping Faith from last summer’s network hit (and smashed iPlayer as the 5th most popular TV programme of 2018) now with an added duck egg blue coat and killer heels.

We, however, are more familiar with Faith from Un Bore Mercher (One Wednesday Morning) on S4C starring a plethora of familiar faces like Rhian Morgan and Aneurin H…

Cometh the Awr

Sorry Vera and Les Mis. There’s a spanking brand new exciting Welsh language kid on the block to occupy our Sunday nights. Set in a bland courtroom and an eerie hotel in Bridgend County, 35 Awr (35 Hours, 8x60’, S4C) works its way back following the trials (boom! boom!) and tribulations of a jury thrown together to decide the fate of a troubled young man accused of killing his neighbour. Personally, the case itself plays second fiddle to the delicious mixture of members of the jury - an OCD librarian, randy accountant,  scarily silent fireman, gay travel agent, a student with a fuck y’all attitude - who wouldn’t normally look twice at each other, but who are forced to cooperate in Her Maj’s name. Here’s hoping that the wonderfully blunt Val (GillianElisa) Taz (Iestyn Arwel) and Moira (the evergreen Christine Pritchard) get their own spin-off show. FflurDafydd’s dialogue is utterly believable, flows like the Taff after a storm, and peppered with knowingly cultural references and jokes …